Sunday, May 28, 2017 | دوشنبه 08 جوزا 1396
آخرین اخبار
پربیننده ترین اخبار
تبلیغات
ورود به سیستم
  • عضویت
  • بازیابی گذرواژه
1394/08/27 والي سابق هرات: امضاي توافقنامه امنيتي با امريکا،بزرگترين اشتباه دولت وحدت ملي بود

شرح مطلب

 سيدفضل الله وحيدي والي سابق هرات با ايجاد حکومت وحدت ملي اکنون خانه نشين شده است. وي از ولايت ننگرهار است. آقاي وحيدي تحصيلات عالي اش را در کابل به پايان رسانده است و آموزش سياسي مسلکي را از دانشگاه کرستين البردکيل آلمان به دست آورده است.
وي قبل از هرات، والي ولايت لوگر بوده است. وي در سمت هاي مختلفي از جمله در بخش هاي مختلف ولايت ننگرهار، مدير اداري اتحاديه داکتران بي سرحد در پاکستان و موارد ديگري ايفاي وظيفه کرده ا ست.
وي پس از خانه نشيني، در برخي موارد انتقادهاي سختي از کارکردهاي حکومت و جامعه جهاني در افغانستان داشته. او در مصاحبه اي به خبرگزاري جمهور ميگويد: حکومت وحدت ملي نتيجه ناکام امريکا است.

متن کامل مصاحبه قرار ذيل است:

آقاي وحيدي تشکر که وقت تان را در اختيار خبرگزاري جمهور قرار داديد، پرسش نخست را از حکومت وحدت ملي مطرح مي کنم، در يک سال گذشته، اين حکومت براي مردم چه کرده است؟ به باور شما کامياب بوده يا ناکام؟
خب تشکر، نتيجه کار را مردم به خوبي درک مي کنند. چيزهايي را که مي بينيم از جمله فرار جوانان، فقر، بلند رفتن نرخ ها در مارکيت اقتصادي و بيچارگي مردم، اين خودش چيزهايي است که نشان مي دهد حکومت در کارهاي خود ضعيف بوده و ناکام است، آن طوري که لازم است اين حالت موجود را به خوبي مديريت نتوانستند. شما مي بينيد که وضعيت امنيتي به درجه آخر خراب شده است و حکومت هيچ کاري کرده نتوانست.

حالا ضعف دقيقاً در کجاي اين حکومت وجود دارد، آيا هر دو رهبري مديريت ندارند و ياهم حلقاتي مانع کارهاي اين دو رهبر شده اند؟
وقتي که از حکومت گفته مي شود کسي که در رأس حکومت است، همان شخص تاثيرات خود را روي ارگانهاي حکومتي دارد، اگر حکومت متشکل از سه ارگان است، در کل آن، در رأس کساني هستند که رهبري را به دوش دارند، ضعيف هستند و ناکام پنداشته مي شوند، طبعاً همه حکومت را رهبري درست کرده نتوانستند.

با اين وضعيت چگونه مبارزه اي شود تا حداقل يک اميدواري براي مردم ايجاد شود؟
خب حکومت اقدام کند تا قناعت مردم را حاصل کند. حکومت مردمي است و بر اساس رأي مردم به وجود آمده است و از آن که رأي چگونه بود، ميگذريم! اما حکومت بايد به مردم حسابده باشد، شفافيت در کارهاي خود بياورد، اصلاحات را شکل دهد تا قناعت مردم فراهم شود.
حکومت امانتدار مردم است و بايد همراه مردم در تماس شود و براي عبور از اين بحران، جرگه کلان برگزار شود و مطابق آن کارهاي خود را شروع کند.

يعني شما فکر مي کنيد که براي عبور از اين بحران، بايد لويه جرگه برگزار شود؟
اين که نامش جرگه است يا چيز ديگر، سئوالات زيادي به وجود مي آيد، نظر به قانون و مسايل ديگر. به يک اجماع ملي اشد نياز است تا جرگه برگزار شود و از اين طريق، وضعيت امنيتي و اقتصادي را مردم افغانستان رهنمايي کند.

شما گفتيد که حکومت برخاسته از راي مردم است، آيا چنين است؟
خب شما در جريان هستيد يک انتخاباتي برگزار شد که نام افغانستان در تمام جهان صدمه زد، مردم هم عقيده شان به خاطر همين انتخابات ضعيف شد و ممکن ديگر در انتخابات شرکت نکنند، به خاطر اينکه نتيجه آن را ديدند. به همين لحاظ بازهم يک رأي شماري شد و کسي هم قناعت نکرد. ديديد که حکومت را امريکايي ها جور کرد، پنجاه پنجاه تقسيم شد، نتيجه همين است که حکومت جور نمي شود. به خاطر اينکه در يک حکومتي که دو تا پنجاه فيصد باشد، مشکل است که جور شود.

يعني عامل همه اين بحران در کشور، امريکا است که مردم افغانستان را با اين سرنوشت مواجه کرده است؟
واضح است که اين تجربه ناکام بود، از حکومت چيزي را که روي ما تجربه کردند اين تجربه ناکام از طرف آن ها در افغانستان انجام شد. حالا افغانستان را به سوي بربادي برده اند، به يقين که امريکا مسئول اين همه بدبختي هاي ما است. امريکايي ها بايد از افغانستان يک شناخت مي داشتند که اين کشور از اقوام مختلف است، مردم آن به وحدت ملي نياز دارند؛ اما اينها پنجاه- پنجاه تقسيم کردند، پس کساني که با اين تقسيمات موافق نيستند و از اين حکومت ناراض هستند، بايد چه کار کنند؟

آقاي وحيدي! افغانستان توافقنامه امنيتي را با امريکا امضا کرد، اين توافقنامه چقدر، منافع ملي افغان ها را تأمين کرده است؟
ظاهراً که به نفع ما نيست، توافقنامه کدام نتيجه اي براي ما نداشته؛ آن طوري که مردم انتظار داشتند نتيجه نداد. توافقنامه امنيتي قبل از حکومت جديد، تحت بحث قرار داشت به خاطر اينکه بعضي شرايط در اين توافقنامه مطرح گرديده بود که از جمله امريکاييها کسي را زنداني نکنند و محبس درست نکند، عمليات شبانه توقف داده شود و از اين قبيل شرايطي بود که مردم گذاشته بودند. ولي مهمتر اين بود که اول صلح و امنيت بيايد، بعد امضا شود اما حکومت فعلي با عجله امضا کرد که با امضاي آن، کل مشکلات حل شود اما نشد.

پس رهبران حکومت اشتباه کردند؟
بله! يک اشتباه کلان کردند، کارشان نتيجه نداد و مردم راضي نيستند. امنيت نيست، شرايط خراب شده است و بنابر توافقنامه، از مردم دفاع نمي کنند و اين ها چيزهايي است که اشتباهاتي صورت گرفته است.

به نظر شما راه حل چيست به خاطر اين توافقنامه؟
به نظرم، راه حل اين است که نظر مردم گرفته شود، جرگه ها برگزار شود و حکومت به مردم رجوع کند، حسابدهي باشد و بيان کنند بنابر شرايط موجود که اين که وضعيت بهبود يابد اما بهبود نمي يابد، اعلام کنند که نتوانستيم کار کنيم و مردم راه بهتر را دنبال کنند. حکومتِ مردمي درست شود، حکومت بالاي مردم از طرف مردم و توسط مردم به ميان آيد.

سرنوشت مردم با اين وضعيت بحراني به کجا کشانده مي شود؟ اين راهي که حکومت در پيش گرفته است سرانجام به کجا ختم خواهد شد؟
حکومت اين راهي را که در پيش گرفته، کارهايي که مي کند و پيش ميرود نتيجه ندارد. وقتي که نتيجه ندارد بهتر است فکري کنند و يک تغييرات کلي در حکومت به وجود بياورند.

 
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
وب سایت :
نظر :