Thursday, July 20, 2017 | پنجشنبه 29 سرطان 1396
آخرین اخبار
پربیننده ترین اخبار
تبلیغات
ورود به سیستم
  • عضویت
  • بازیابی گذرواژه
1396/04/22 واکنش رسانه هاي کابل به کنفرانس خبري اشرف غني

مشروح خبر

رسانه نوشتاري و تصويري کشور نسبت به اظهارات رييس جمهورغني درباره سفر أخير به آسياي مرکزي واکنش‌هاي متفاوتي نشان داده‌اند.

در اين ديدار مطبوعاتي بر خلاف دفعات قبل، هر خبرنگار اجازه يافت که خيلي آزادانه سوال کند.

خبرنگارن ، چنين تجربه‌اي با اشرف غني نداشتند. اين نشست خبري يک رويداد متفاوت از دفعات گذشته بود.

رسانه هاي کابل نسبت به اظهارات اشرف غني درباره سفر أخير به آسياي مرکزي واکنش‌هاي متفاوتي نشان داده‌اند.

در اين نشست اشرف غني در رابطه با دولت وحدت ملي حدود و مسئوليت‌هاي خود، و بسياري از موضوعات به سوال خبرنگاران پاسخ داد

روزنامه ماندگار در يادداشتي با عنوان «متهم بـا چهره حق‌به‌جانب!» نوشت:« پيش از اين، رئيس جمهور در يکي از نشست‌هاي خبريِ خود که تازه از يک سفرِ مهم برگشته بود، به محض اين‌که با پرسشي خارج از برنامه رو به رو شد، با واکنش تند، خبرنگار را به خاموشي فرا خواند.

شايد آن روز، رئيس جمهور مثلِ اينبار آمادگي براي سوال‌هاي بيرون از برنامه نداشت و به همين دليل، سوال خبرنگار را به‌جا ندانست.

اين مسأله با واکنش‌هاي جامعه رسانه‌‌ايِ کشور روبه‌رو شد و حتي رسانه‌اي که رئيس‌جمهور با خبرنگارش برخورد مناسب را در نشست خبري نداشت، همان شب از نشر خبر نشستِ خبريِ رييس جمهور به رسمِ اعتراض خودداري کرد.

روز سه‌شنبه اما وضع کاملاً فرق مي‌کرد. در اين روز رئيس جمهور براي اين‌که آن کدورتِ گذشته را به شکلي از بين ببرد و دوباره روابطش را با رسانه‌هاي آزاد و خصوصي دوستانه سازد، با شوخي و خنده با روزنامه‌نگاران برخورد مي‌کرد.

در سراسر اين نشست خبري، رئيس جمهور تلاش کرد که به دو مسأله توجه نشان دهد:يک، دستاوردهاي خود در عرصه اقتصادي و گفت‌وگوهاي صلح را چنان برجسته سازد که حتي همه باور کنند پيش از آن، افغانستان در بي‌تحرکي کامل قرار داشته است.

دوم، غني هدف ديگرِ سخنانِ خود را معطوف به کم‌اهميت جلوه دادنِ منتقدان و به‌خصوص کساني کرد که در روزهاي أخير با تشکيل ائتلاف، عملاً به جانِ او و نوع حکومت کردنش افتاده‌اند. اين افراد البته از چهره‌هاي شاخصِ حکومت‌اند که همين حالا نيز در سمت‌هاي مهمِ دولتي قرار دارند.»

روزنامه «8 صبح» در يادداشتي با عنوان «رويداد نيک و ميمون» نوشت: «يکي از عوامل سوءتفاهم و بدبيني عمومي نسبت به دولت، رئيس‌جمهور و رييس‌اجرايي اين است که آنان به صورت مستقيم يا غيرمستقيم با مردم گفت‌وگو نکرده‌اند.

نشست‌هاي خبري فرصت مناسبي است تا شهروندان و رهبران دولت با هم خيلي رو راست و بسيار صريح گفت‌وگو کنند. برگزاري نشست‌هاي خبري آزاد و استندارد به رييس‌جمهور هم کمک‌کننده است.

در اين ترديدي نيست که عوامل درون‌سازماني در ارگ رياست جمهوري و هم‌چنان نزديکان غني، به ايشان معلومات کاناليزه مي‌دهند. در تمام کشور‌ها به سران دولت‌ها معلومات کاناليزه مي‌دهند. در بسياري از کشور‌ها به روئساي جمهور‌‌ همان معلومات را مي‌دهند که رهبران دولت از آن خوششان مي‌آيد.»

روزنامه «افغانستان ما» در يادداشتي با عنوان «افغانستان؛ از ثبات در سياست داخلي تا استواري در سياست خارجي» به قلم نوشت:« در خصوص تدوين ستراتژي‌ها و طرح‌هاي مدون و مشخص در سياست خارجي کشور نيازمند آنيم که سياست داخلي کشور نيز به سامان باشد.

چاره کار در اين است که ابتدا بايد در داخل کشور و در سطح ملي يک نوع ثبات سياسي در داخل به وجود بيايد که اين ثبات سياسي داخلي اجماع و اراده سياسي همه جانبه و همه گير را در داخل افغانستان ضرورت دارد.

بديهي است که در نبود چنين اجماع داخلي، ثبات به وجود نمي‌آيد و وقتي ثبات به وجود نيايد يک نظام سياسي آشفته نمي‌تواند روابط خارجي پويا و مؤثريي را با نظام بين‌الملل و منطقه داشته باشد.»

روزنامه «اطلاعات روز» در يادداشتي با عنوان «پيروزي تصنعي» نوشت: «مهم است که خواست‌هاي مردم از دولت و چالش‌هاي واقعي‌‌اي که دولت ناتوان از حل آن‌ها بوده را از خواست‌هاي رقباي سياسي غني جدا کنيم.

رئيس‌جمهور غني موفقيت‌اش را تاکنون با توسل به ميزان توانايي رقباي سنتي‌اش توجيه کرده است. او در واقع به مردم مي‌گويد که «من بهترم يا فلان سياست‌مدار آزموده‌شده‌‌اي که عملاً نه توانايي کار اداري را دارد و نه فهمي روشن از مسايل سياسي کشور؟» اين سوال از اساس درست نيست؛ چه اين‌که مي‌کوشد به مردم القا کند که ميان «بد و بدتر» دست به انتخاب بزنند.

به نظر مي‌رسد براي سنجش ميزان ناکامي و کاميابي دولت وحدت ملي، پاسخي که به انتظار و خواست‌هاي مردم داده شده و وضعيت واقعي شهروندان و کشور را بايد در نظر بگيريم.

از اين منظر، کارنامه‌ دولت به‌خصوص رئيس‌جمهور غني و عبدالله عبدالله چندان قابل دفاع نيست. آن‌ها نه توانسته‌اند به کاهش چشم‌گير فساد کمک کنند و نه در تثبيت جايگاه قانون کار چنداني انجام داده‌اند. وضعيت اقتصادي و امنيتي جامعه نيز نه‌تنها مطلوب نيست بلکه با خطرها و تهديدهاي بسياري همراه است. بازده دولت تاکنون رنج و نااميدي بوده است.»

خبرگزاري «جمهور» در يادداشتي با عنوان «سهم ارگ در قطب بندي‌هاي قومي» نوشت: «در اين که رهبران بي پروا و افرادي که منافع ملي را قرباني مطامع شخصي شان مي سازند، هنوز هم به صورت آشکار از مجراي قطب بندي هاي قومي، تغذيه سياسي مي کنند و از اين مسير براي اشباع حس قدرت طلبي و برتري جويي شخصي خود، سود مي برند، حق با اشرف غني است.

اما آيا دليل متقن و اطمينان بخشي وجود دارد که نشان دهد خود غني و همگنانش در کانون مرکزي قدرت در ارگ رياست جمهوري و نيز متحدان پرقدرت او در خارج از دايره قدرت مانند گلبدين حکمتيار، از اين قاعده مستثني هستند و در دميدن در تنور تنش آفريني قومي، هيچ سهم و نقشي ندارند؟»

شبکه اطلاع رساني افغانستان در يادداشتي با عنوان«به آنچه رييس جمهور در نشست خبري پاسخ نداد» نوشت: «رييس جمهور در خصوص انحصار قدرت و عدم واگذاري اختيارات به ديگران هيچ موضعي نداشت و از پاسخ روشن در اين خصوص سر باز زد.

1-مشخصا در مورد جايگاه و واگذاري اختيارات معاونت دوم رياست جمهوري چيزي نگفت.

2-نگفت که چرا با وزير خارجه برخورد نامناسب و در وراي انضباط رفتار کرد و به او گفت که برو کناره گيري کن سپس وزير به رييس گفت که مرا راي مردم تعيين کرده است نه شماي باد آورنده و بي پايگاه.

3- در خصوص جايگاه مشاوران باد آورنده چيزي نگفت که از چه جايگاه برخوردار اند.

4-از سلب اختيارات وزيران چيزي نگفت.

5- در نهايت چرا بايد هفت وزير بيشتر از يک سال در مغايرت با قانون سرپرستي؛ سرپرست باقي بمانند.»

 
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
وب سایت :
نظر :