این چندمین حمله انتحاری در کابل است که حمله کنندگان در آن از تکتیک مشابه کار می گیرند و هدف، عمدتا محلات غیر نظامی است.
روزنامه آرمان ملی ادامه داده است که سوال این است که وزارت داخله چگونه نمی تواند جلوی اینچنین حملاتی را بگیرد در حالیکه از چند روز بدینسو گزارشاتی مبنی بر حمله بر چنین ساختمانهایی وجود داشته است.
وزارت داخله این را میداند که آماج حملات تروریستها در چند نوبت سفارت هند بوده است. همچنان در ولایات کشور نیز بر اتباع هندی که در پروژه های مختلف کار می کردند حملاتی صورت گرفته که تلفاتی در پی داشته است.
در این حالت سوال پیدا مى شود که مقامات مسئول وزارت داخله چگونه باز هم احساس مسئوليت نمی کنند و با آنکه در نتیجه این تعللشان دهها تن کشته شده اند، هیچگاه خم به ابرو نیاورده و هنوز همچنان کرسیها و مناصب خود را حفظ کرده اند.
بسیار زیبنده و بایسته است که وزیر امور داخله یا از وظایفه اش استعفا بدهد و یا هم رئيس جمهور کشور علیرغم حمایت خارجیها از وزیر امور داخله، او را از وظیفه اش برکنار کند. این کار نشانه آن خواهد بود که رئیس جمهور در برابر کشته شدن اتباع خارجی و افغانی، عکس العمل مناسبی نشان داده است و ملت نیز از کار او حمایت خواهد کرد.
وقوع چنین حملاتی در مرکز و قلب کابل نشان میدهد که تروریستها از داخل نهادهایی حمایت مى شوند و الا آنها قادر نخواهند بود که با ساز و برگ نظامی و در میان برخی از تدابیر امنیتی اتخاذ شده، به این مناطق هجوم بیاورند و به حملات تباه کننده دست بزنند.
پارلمان افغانستان نیز باید این موضوع را جدی تلقی نموده و بزودی وزیر امور داخله را به مجلس احضار و وی را سلب صلاحیت کند. این کار نیز برای پارلمانیان خوب خواهد بود و معنایش را مردم افغانستان خوب می فهمند.
ادامه کار اتمر در وزارت امور داخله بیش از این نمی تواند توجیه پذیر باشد. وزیر داخله ثابت ساخته است که لیاقت چنین پست حساس و پر مسئوليتی را ندارد.
فراموش نشود که کرزی اگر خود را رئیس جمهوری منتخب میداند باید به مردم خود جواب بدهد. چگونه تروریستها قادر مى شوند در چند قدمی ارگ ریاست
جمهوری برسند و چگونه آنها به قلب شهر حمله می کنند و وزیر داخله همچنان در وظیفه اش حفظ مى شود؟
یقینا اگر وضعیت همینگونه ادامه یابد، تروریست ها قادر خواهند بود که به حملات مشابه دست بزنند و در این میان قربانیان آن نیز معلوم است.
جناب رئیس جمهور باید بداند که تنها تقبیح کردن حوادث و عاملان آن وظیفه او نیست. رئیس جمهور وظیفه دارد تا از جان، مال، شرف و عزت هوطنانش دفاع کند وگرنه مردم او را برای این انتخاب نکرده اند که هر روز کشته شوند و او همچنان در ارگ بنشیند و قتل و کشتار مردم خود را تماشا کند و مسئولان غافل و سهل انگار را بگذارد که بر کرسی های خود باقی بمانند.






